1/
 

(…) Η όμορφη μουσική και τα τραγούδια του Ν. Κ. που γράφτηκαν “για να μας κάνει ταξιδιώτες ενός τσιγγάνικου καραβανιού”, έκρυβαν μέσα τους μια ευγένεια που πολύ δύσκολα συναντάμε πλέον σε ανάλογες απόπειρες (…) ο Ν. Κ. το αντιμετώπισε, το εξέφρασε με τρόπο αυθεντικό, γνήσιο (…) και τη γνησιότητα μόνο μέσα από την πραγματική ευγένεια την αγγίζει κανείς. Ακούστε οπωσδήποτε αυτή τη δουλειά!

Θάνος Φουργιώτης, Σινεμά 2 Δεκεμβρίου 1989


Οι άξονες της μουσικής του Ν. Κ. είναι δύο: Ο ένας μας πηγαίνει στα μονοπάτια της ανατολίτικης μουσικής, απ’ όπου ο συνθέτης αντλεί στοιχεία, μνήμες. (…) Ο άλλος άξονας είναι οι ρυθμοί, τα μελωδικά μοτίβα που είναι μεν αόριστα ως προς τη θεματολογία τους αλλά ελκυστικά ως προς την ακρόασή τους. Εν τέλει ο Ν. Κ. περιγράφει τους τσιγγάνους με τη μουσική του με ιδιαίτερα ευγενικά χρώματα (…)

Δ. Κ., Ριζοσπάστης, 6 Δεκεμβρίου 1989


Η μουσική της βραβευμένης ταινίας Rom είναι μια ευχάριστη ανάσα, ένας δίσκος που αντιμετωπίζει ευγενικά και προπάντων ανθρώπινα τη ζωή των ανθρώπων αυτής της φυλής. Ο ακροατής συγκινείται από τους ρυθμούς και τις μελωδίες του ταλαντούχου συνθέτη αλλά και από της ερμηνείες της Δώρας Μασκλαβάνου και κυρίως του νεαρού τσιγγάνου Κώστα Παυλίδη που αναδεικνύει ο Κυπουργός με τον καλύτερο τρόπο.

Γιώτα Συκκά-Κατερίνα Σχινά, Η Καθημερινή, 16 Δεκεμβρίου 1989


(…) Το ομώνυμο τραγούδι του δίσκου είναι από τα ωραιότερα τραγούδια, κινηματογραφικά και μη, που έχουμε ακούσει τελευταία.

Το Βήμα, 17 Δεκεμβρίου 1989


(…) Ακούστε και ξανακούστε το ομώνυμο τραγούδι Rom. Είναι ένα μικρό αριστούργημα!

Επικαιρότητα, 24 Δεκεμβρίου 1989


Το “Rom” είναι από τα καλύτερα σάουντρακ της χρονιάς.

“ΕΝΑ¨, 27 Δεκεμβρίου 1989


(…) Το χαρακτηρισμό του ελπιδοφόρου ο Ν. Κ. έχει κερδίσει προ πολλού: πρώτα με τη “Λιλιπούπολη” του Τρίτου, κι έπειτα με το αδίκως άγνωστο “Εν Αθήναις”. Με το “Ρομ” απλώς την επιβεβαίωσε. Οργανικά κομμάτια και τραγούδια συνεισφέρουν κι εδώ σ’ ένα φρέσκο, φωτεινό ηχόχρωμα που στηρίζεται στην παράδοση και τις έντεχνες παραδοχές, αλλά πατάει, παρ’ όλ’ αυτά, στα δικά του πόδια.

Φώτης Απέργης, Ελευθεροτυπία, 4 Ιανουαρίου 1990


Η εμπνευσμένη μουσική του Ν. Κ. για την σχετική με τη ζωή των τσιγγάνων ταινία του Μενέλαου Καραμαγγιώλη. Οι ήχοι έχουν τη δύναμη να γεννήσουν από μόνοι τους εικόνες κερδίζοντας έτσι την ηχητική τους ελευθερία. Οι στίχοι που κατορθώνουν να δώσουν ένα άρτιο αποτέλεσμα με τη μουσική είναι του Σταμάτη Δαγδελένη.

Αντί, 12 Ιανουαρίου 1990


Δεν έχουμε δει ακόμα την ταινία, αλλά ακούγοντας το δίσκο πήραμε μια πολύ σημαντική πρόγευση της ομορφιάς που μας περιμένει στις μεγάλες αίθουσες. Ο δίσκος “στέκεται” ερήμην της ταινίας, κι αυτό είναι ό,τι σημαντικότερο για ένα σάουντρακ. (…) Το τραγούδι που φέρει τον τίτλο της ταινίας είναι ένα μικρό αριστούργημα. Το φευγαλέο που έχουν οι τσιγγάνοι στα μάτια είναι η μουσική του Κυπουργού. Και δύναται να γοητεύσει όσους δεν συγχέουν το θόρυβο με τη μουσική.

Playboy, Ιανουάριος 1990


(…) Ο Ν. Κ. κάνει θαύματα, εκφράζοντας στο έπακρο τον πόνο και το πάθος της φυλής, την πίκρα, την οργή, την αμφισβήτηση…

Εικόνες, 21 Μαρτίου 1990


(…) Τούτη η μουσική αποκτά μια γοητευτική αυτοδυναμία και ενώ γεννιέται από τις εικόνες, έχει και η ίδια την ικανότητα να γεννά εικόνες. (…) Κάθε μουσική φράση είναι μία φράση-σχόλιο, γεμάτη από λεπτή μελαγχολία, απόλυτα ταιριαστή με το αντικείμενο που σχολιάζει. Μελαγχολία – τρυφερότητα – ευαισθησία. Μαζί υφαίνουν το ηχητικό περιεχόμενο της δημιουργίας του Ν. Κ. Μαζί του ο Σταμάτης Δαγδελένης, ο στιχοπλόκος, μαζί του ως τραγουδιστές οι Δώρα Μασκλαβάνου, Κώστας Παυλίδης και η μικρή Λυδία (ακούστε την στο Λούνα Παρκ και σίγουρα θα σας συγκινήσει και θα σας κατακτήσει), μαζί του μερικοί θαυμάσιοι μουσικοί, οργάνωσαν ένα από τα σημαντικότερα ηχητικά ντοκουμέντα των τελευταίων χρόνων.

Ποπ & Ροκ, Μάιος 1990


Η βραβευμένη μουσική ενός ούτως ή άλλως σημαντικού νεοέλληνα συνθέτη που δεν δίστασε να μπει στο μουσικό κόσμο των τσιγγάνων της Ελλάδας, να αφομοιώσει τα στοιχεία που τον ενδιέφεραν και να δώσει μουσική και τραγούδια που τους τιμούν και τον τιμούν.

Θάνος Φουργιώτης, Ήχος & Hi Fi, Ιανουάριος 1992


Rom – Ρωμαίος και Ιουλιέτα και Έξι πρόσωπα ζητούν συγγραφέα

Δύο δίσκοι με κοινές συνιστώσες την απόλυτα πειθαρχημένη οικονομία σχημάτων κι εκφράσεων και το βαθύτατα προσωπικό μελωδικό στίγμα ενός εξαιρετικά ευαίσθητου συνθέτη.

Αργύρης Ζήλος, Αθηνόραμα 5 Ιανουαρίου 1990