Το καλοκαίρι του 1994 στην Αλεξάνδρεια, ψάχνοντας να βρω ποια μελωδία θα μπορούσε να ακολουθεί τον Καβάφη στα σύντομα ταξίδια του στην Αθήνα και την Κωνσταντινούπολη, ζήτησα ν’ ακούσω διάφορα τραγούδια αιγυπτιακά των αρχών του αιώνα.
Ανάμεσά τους, το τραγούδι της δεκαεννιάχρονης Rasha, παραδοσιακό της Αλεξάνδρειας, όπως μου είπε, από την εποχή των Τούρκων.
Της ζήτησα να μου το τραγουδήσει ξανά και ξανά, ολοένα και πιο αργά, μέχρι που στο τέλος πίστεψα ότι το είχα όντως ακούσει και στην Ελλάδα και στην Τουρκία.
Πίσω στην Αθήνα, η μελωδία απαιτεί, ως όφειλε, το καινούριο της πρόσωπο. Ένα παραδοσιακό τραγούδι της Θράκης, «Να ‘μαν πουλί να πέταγα», δέχεται να της δανείσει στίχους, αν κι αυτή δεχτεί να προσαρμοστεί σε αυτούς.
Η ένωση συντελέστηκε νύχτα, σιγανά και ταπεινά.
Νίκος Κυπουργός
Περιοδικό Άτυπον, Μάιος 1996
