Να ένας ακόμα σημαντικός ελληνικός δίσκος. Δεν έχει σημασία αν η ιδέα γεννήθηκε στο δημιουργό του με αφορμή τη γέννηση της κόρης του. Ευτυχισμένη η ώρα και για τα δυό. Θαυμάσια επιλογή και χρήση των λαϊκών οργάνων – διόλου δεν θυμίζει Σίμωνα Καρρά, κι’ ας μας συγχωρέσει ο πολυδοξασμένος μάστορας της λαϊκής μας μουσικής. Και προπαντός αποκαλυπτικό τραγοΰδισμα που φέρνει στο νου νεαρή μητέρα, μεγάλη αδελφή και διόλου ηρωίδα της επανάστασης, αυτάρεσκα και δεξιοτεχνικά ειδικευμένη στα “δημοτικά”. Τα “Νανουρίσματα” είναι στ’ αλήθεια μια προσφορά μουσικής υγείας μέσα στην παρούσα ελληνική ηχορύπανση που θα μείνει στην ιστορία της δισκογραφίας μας σαν δίσκος πολύτιμος και μοναδικός για την ομορφιά του, το ταλέντο του και το ακριβό του γούστο. Λυπάμαι που ο δίσκος αυτός δεν είναι στη σειρά του “Σείριου”. Ειλικρινά συγχαρητήρια στους συντελεστές.
Μάνος Χατζιδάκις, Περιοδικό “Το Τέταρτο”, Ιούλιος 1985
