Αθήνα

Πρωΐ πρωΐ απ’ την Ακρόπολη πετάει
Το φως και φτάνει στο μπαλκόνι μου χρυσό
Κάτι απ’ το χτες μέσα στο σήμερα περνάει
Κι ο Υμηττός το τραγουδάει στον Ιλισό

Αρχαία ονόματα που κλείδωσαν το χρόνο
Σπασμένα αγάλματα με γνώριμες μορφές
Εδώ γεννήθηκα κι εγώ να συμπληρώνω
Αυτά που έσβησ’ ο καιρός απ’ τις γραφές

Αθήνα, αγαπημένη πόλη
Αθήνα, εδώ σωπαίνουν όλοι
Στην πέτρα άνθισε ο λόγος ο κρυφός
Στην πέτρα και στο φως

Παγκράτι, Βύρωνας, Πατήσια, Κολωνάκι
Διαμερίσματα και σπίτια χαμηλά
Μπάτης και Ζέφυρος, Γλυφάδα, Φαληράκι
Αγόρια όμορφα, κορίτσια ντροπαλά

Κυλάει η ζωή μου σαν τις σκάλες στην Ομόνοια
Εδώ το θαύμα έχει δικιά του μουσική
Σαν πέσει η νύχτα μ’ αποχρώσεις κι ημιτόνια
Οδός Ονείρων σε μια πόλη μαγική

Αθήνα, αγαπημένη πόλη
Αθήνα, εδώ σωπαίνουν όλοι
Στην πέτρα άνθισε ο λόγος ο κρυφός
Στην πέτρα και στο φως.

…………………

Έξω σκοτείνιασε κι ανάψανε τα φώτα
Στο δρόμο μένουν κάνα δυο περαστικοί
Αφήνεις πίσω σου ορθάνοιχτη την πόρτα
Το σπίτι κρύβει λίγη αγάπη στη σιωπή

Στρώνεις τραπέζι κι η μητέρα μαγειρεύει
Κανείς δε λείπει αυτό το βράδυ απ’ τη γιορτή
Και ξάφνου ο χρόνος σταματάει και ζωντανεύει
πάνω απ’ την πόλη ένα φεγγάρι από χαρτί

Αθήνα, αγαπημένη πόλη
Αθήνα, εδώ σωπαίνουν όλοι
Στην αγκαλιά σου θέλω μέσα να χαθώ
και ν’ αποκοιμηθώ.

Στίχοι: Αφροδίτη Μάνου
Μουσική: Νίκος Κυπουργός
Για την παράσταση “Φεγγάρι από χαρτί”, 2020
Οι πρώτες έξι στροφές για την έναρξη και οι επόμενες τρεις για το φινάλε της παράστασης.