Κάποτε στην Ικαρία

Άκου Στάλη
Άσε το μπουκάλι
μία ιστορία θα σου πω.
Ήμουνα μικρή στην Ικαρία
τόσο που δεν έπρεπε να πιω.

Είπα ξείπα
μπήκα σε μια τρύπα
άδειασα μια κούπα με κρασί.
Τι ζαλάδα άστα φιλενάδα
μίκρυνα κι απόμεινα μισή.

Γύρω γύριζε όλη η πλάση
μα δεν είχα ξεδιψάσει

Α στο διάλο
χόρεψα και μπάλο
χόρεψε μαζί μου το νησί.
Ε ρε τύχη όλη η Δολίχη
Χόρευε μαζί μου σαν τρελή

Κι άλλο να ‘χες
θα ΄τρεχαν κι οι Ράχες
θα ‘τρεχε παρέα κι ο Χριστός.
Για να πιούνε στο χορό να μπούνε
ένας να μη μείνει καθιστός.

Ήπια πάλι ήπια πάλι
Κι έγινα πολύ μεγάλη

 Έ ρε χάλι
Που ‘γινα μεγάλη
έψαχνα κρυψώνα να κρυφτώ.
Μη με δούνε κι άλλοι και σκεφτούνε
να με κοροϊδεύουνε γι’ αυτό.

Ε ρε κέφι
είχα γίνει ντέφι
είχε χαλαρώσει το λουρί.
Κοίτα πλάκα πιάστηκα στη φάκα
είχα δει μονάχα το τυρί.

Δε με χώραγε το σπίτι
Βρέθηκα σ’ άλλο πλανήτη.

Στίχοι: Σταμάτης Δαγδελένης
Μουσική: Νίκος Κυπουργός
Περιέχεται στο δίσκο “Τα Μυστικά του Κήπου”  (μόνο στη 2η έκδοση, 2012)
Πρώτη εκτέλεση: Ελευθερία Αρβανιτάκη
(στην εκτέλεση αυτή έχουν παραληφθεί οι στίχοι του ρεφρέν)