Διγενής Ακρίτας, λαϊκή όπερα σε τρεις πράξεις και δεκαπέντε εικόνες. 2002
Σκηνοθεσία Νίκος Κούνδουρος
Α΄εκτέλεση: Ωδείο Ηρώδου Αττικού, 2002
Ο “Διγενής” μου έδωσε την ευκαιρία ν’ ασχοληθώ για μία ακόμα φορά μ’ έναν μουσικό κόσμο που πάντοτε με ελκύει, εκείνον της Ανατολής. Πρόθεση του Νίκου Κούνδουρου ήταν να τηρηθεί το ύφος και το χρώμα της ανατολικής μουσικής. Αν εξαιρέσει όμως κανείς τις σαφείς και πιστές αναφορές στη μουσική μας παράδοση, από τον Πόντο ως την Κρήτη, η προσέγγισή μου ήταν οπωσδήποτε έντεχνη και σημερινή.
Ο Διγενής ενδιαφέρει τον μουσικό και για έναν πρόσθετο λόγο: Από μουσικής πλευράς, τα δύο “γένη”, Ανατολή και Δύση, ακόμα κι αν δεχτούμε ότι έχουν βαθειά συγγένεια μεταξύ τους, ή και ότι είναι κατ’ ουσίαν διαφορετικές όψεις ενός πράγματος, καλούν τον μουσικό –ή πάντως του επιτρέπουν– να διαφοροποιήσει σ’ έναν βαθμό την αντιμετώπιση του “από δω” και του “από κει” κόσμου: Ένα παιχνίδι ισορροπιών ανάμεσα στον κόσμο της Ηλιογέννητης και εκείνον της Αμαζόνας. Στη μέση, ο ίδιος ο Διγενής και η Μάνα.
Πέρα από την ερμηνεία των τραγουδιστών, άλλοι από τους οποίους υπήρξαν παλιοί συνεργάτες και φίλοι, και άλλους είχα τη χαρά να ανακαλύψω σήμερα χάρη στον Διγενή, αποφασιστική για τον προσδιορισμό του ύφους υπήρξε και η επιλογή των εξαιρετικών μουσικών που συμμετέχουν στην παράσταση.
Νίκος Κυπουργός (από το πρόγραμμα της παράστασης)
