επικοινωνία ·  en | gr

o Νίκος Κυπουργός / Η μουσική του

Σιωπή ο βασιλιάς ακούει (Μusical)
   [+Η κοκκινοσκουφίτσα του Γιώργου Κουρουπού]


έτος κυκλοφορίας: 1994
FM records
 




κριτικές

Ηχογραφημένα με το επιτελείο που παρουσιάστηκαν στο Μέγαρο Μουσικής τον Ιανουάριο του 1994, περιέχονται εδώ δύο ελληνικά μιούζικαλ, βασισμένα σε πολύ ελεύθερες διασκευές παραμυθιών των Άντερσεν και Περό. Δουλεύοντας τα έξυπνα και χαριτωμένα έργα τους οι δύο έλληνες συνθέτες, κράτησαν κατ’ αρχήν κάποια βασικά εξωτερικά σχήματα/αναφορές στο πρωτότυπο είδος. Στη συνέχεια όμως, χρησιμοποίησαν την εγγενή επιτρεπτικότητα του ίδιου του είδους για να περάσουν στις συνθέσεις τους ένα πνεύμα δικού τους χιούμορ με στοιχεία κοινωνικού σχολιασμού διατυπωμένου, μεταξύ άλλων, και με στοιχεία μουσικής πολυαναφορικότητας. Έτσι, πλάι στο προσωπικό τους ιδίωμα, μέσα από το χαλαρό μουσικό καμβά των έργων ξεπροβάλλουν στοιχεία από την τζαζ, το καθαρόαιμο αμερικάνικο μιούζικαλ, το μινιμαλισμό του Γκλας και τη μουσική του Στραβίνσκι. Το τελικό άκουσμα είναι αυτό μιας καλοπροαίρετης ανατρεπτικής μουσικής σάτιρας, όπου ο κάθε ακροατής διασκεδάζει διαφορετικά. Και… ελληνικά!

AUDIO, Απρίλιος 1995



Δύο παραμύθια “αλλιώς”, δύο υπέροχα μικρά μιούζικαλ. Δύο ευφυείς μουσικά και παιχνιδιάρικες …γενικά δημιουργίες που ερμηνεύουν εκλεκτοί λυρικοί τραγουδιστές και η ορχήστρα ALEA III της Βοστώνης, υπό τη διεύθυνση του Θόδωρου Αντωνίου.

Βασίλης Αγγελικόπουλος, Η Καθημερινή, 22 Δεκεμβρίου 1996


 

Δύο ¨μικρά” μιούζικαλ ως προς τη διάρκεια και το ανάλαφρό τους θέμα, όχι όμως και τη φαντασία που κινεί τη σύγχρονη, μετακλασική τους χροιά.

Αργύρης Ζήλος, Αθηνόραμα 16 Ιουνίου 1995



ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ (18-19/1 1994):

(...) Το πρώτο μεγάλο χειροκρότημα της βραδιάς ήταν για το "Σιωπή, ο βασιλιάς ακούει" του Κυπουργού, που χρησιμοποίησε μεν το παραμύθι με τα ρούχα του βασιλιά,  αλλά την ίδια στιγμή σατίριζε τη σύγχρονη ελληνική μουσική πραγματικότητα, παρασύροντας μάλιστα σε ρόλους ηθοποιού και το μαέστρο Θόδωρο Αντωνίου, τους μουσικούς της ορχήστρας ΑΛΕΑ ΙΙΙ, ακόμα και την κόρη του ανάμεσα στους θεατές, που πέταξε την τελευταία κουβέντα "μπαμπά δεν ακούω τίποτα" - πριν ο κόσμος ξεσπάσει σε γέλια και επευφημίες. (...) Εγκωμιαστικούς χαρακτηρισμούς προκάλεσε η παρουσίαση των έργων "Σιωπή ο βασιλιάς ακούει" του Νίκου Κυπουργού και "Η Κοκκινοσκουφίτσα" του Γιώργου Κουρουπού.(...) Η μουσική, η οποία υποστήριξε το λόγο, φωτεινή, ειλικρινής, άμεση, υπερέβαινε την υποχρέωση του απλού σχολιασμού και της συνοδείας της δράσης, συμβάλλοντας σημαντικά στην αυθόρμητη υποδοχή και στην ένταση του ψυχαγωγικού στοιχείου της παράστασης.

Γιώργος Μονεμβασίτης, Ελευθεροτυπία, 20 και 26 Ιανουαρίου 1994



Ποιός δαίμονας μας εμποδίζει να παραμελούμε τους μύθους: Να παραμελούμε τους Έλληνες δημιουργούς;  Γιατί στην ευχή δεν αγαπάμε αυτό που παράγει ο τόπος;  Και το πιό σημαντικό, τι μας κάνει εμάς τους κονδυλοφόρους να έχουμε προκατασκευασμένες απόψεις για καθετί; Το Μέγαρο Μουσικής ξανά στο επίκεντρο της καλλιτεχνικής δημιουργίας. Δύο καταπληκτικά μικρά μιούζικαλ στην αίθουσα Μητρόπουλου. "Σιωπή, ο βασιλιάς ακούει..." του Νίκου Κυπουργού και η "Κοκκινοσκουφίτσα" του Γιώργου Κουρουπού. Ας γράψουν οι μουσικοκριτικοί διθυράμβους. Καιρός δεν είναι να σταματήσουμε την καραμέλα του Μίκη και του Μάνου; Καιρός δεν είναι να αλλάξουμε το σλόγκαν "μετά από αυτούς το χάος..."; Τελικά νομίζω ότι πάλι εμείς, οι δημοσιογράφοι, φταίμε για όλα. Ο Κυπουργός και ο Κουρουπός σίγουρα διαθέτουν μια πολύ σημαντική θέση ανάμεσα στούς νέους συνθέτες. Τους αξίζει ο μύθος. Τα μικρά τους μιούζικαλ, με χιούμορ, ευρηματικά, αξιοποίησαν το βασικό στόρι του μιούζικαλ για να το σατιρίσουν. Τραγουδήθηκαν τέλεια από την Τίνα Μαλακατέ και τον Χριστογιαννόπουλο και παρουσιάστηκαν μόνο για δύο παραστάσεις. Κανονικά, θά 'πρεπε ν' απαγορεύεται δια ροπάλου  τόσο σημαντικά νέα μουσικά έργα να ανεβαίνουν για δύο μόνο παραστάσεις. Να μήν προλαβαίνουν να δημιουργήσουν το μύθο τους, να μην τα παρακολουθεί ένα μεγαλύτερο κοινό. Αίτημα πρός το Μέγαρο: Να επαναληφθούν οι παραστάσεις.(...)

'Αννα Μιχαλιτσιάνου, περιοδικό Ένα. 26 Ιανουαρίου 1994



(...) Μόνο ενθουσιώδη σχόλια ακούμε γύρω γύρω: "Τό 'χασες: Α, δεν μπορείς να φανταστείς τι έχασες!" Και τα μέρη του Κουρουπού και του Κούκου, αλλά ιδίως το έργο του Νίκου Κυπουργού "Σιωπή, ο βασιλιάς ακούει" έχουν αφήσει σπουδαίες εντυπώσεις - στους λίγους που δεν τα έχασαν. Διότι, άλλωστε, και πόσοι να χωρέσουν στην 600 θέσεων αίθουσα Μητρόπουλου: Φυσικά το πολύ 1200, στις δύο παραστάσεις! Αλλά γιατί μόνο δύο παραστάσεις, κύριε Μέγαρε; Το παράγγειλες το έργο, το πλήρωσες, το έστησες, δώσε μια άνεση να το χαρούν περισσότεροι...

Μεσημβρινή, 31 Ιανουαρίου 1994



Ο Νίκος Κυπουργός στο "Σιωπή, ο βασιλιάς ακούει" επιβεβαίωσε με μη αμφισβητούμενα επιχειρήματα τη μουσική του στόφα. Απέδειξε ότι όχι μόνο αντιλαμβάνεται σωστά τη θεατρική στιγμή όπως την πλάθει ο λόγος, αλλά και ότι γνωρίζει να την φορμάρει  μουσικώς, να την επενδύει με αγωγές και μελωδίες τέτοιας υφής, που να υπογραμμίζονται η ειρωνία, ο σαρκασμός, ακόμη και οι λυρικότητες και οι συναισθηματισμοί εκείνοι που πλουμίζουν και ομορφαίνουν το έργο. Σημειώνω το στιγμιότυπο του σολφέζ. Ήταν ένα ευφυέστατο μουσικό εύρημα  που χρειαζόταν επιμήκυνση (...)

Κώστας Χαραλαμπίδης, Νίκη, 2 Φεβρουαρίου 1994



(...)Μία ακόμη από τις παραγγελίες του ΟΜΜΑ - μια ακόμη αυτής της έξοχης πρωτοβουλίας του, το απολαυστικό έργο του Νίκου Κυπουργού "Σιωπή, ο βασιλιάς ακούει". Το μικρό αλλά θαυματουργό αυτό μιούζικαλ είναι σύνθεση του 1993. (...) Ο Τάσης Χριστογιαννόπυλος (βασιλιάς), υπήρξε εκθαμβωτικός με το έμφυτο ταλέντο του, έκλεψε την παράσταση με ένα έργο που - όπως και η "Κοκκινοσκουφίτσα" του Κουρουπού- αποτελεί διαμαντάκι του είδους και πολύ θα θέλαμε να το ξαναδούμε.

Ανδρέας Ρικάκης, Καθημερινή, 5 Μαρτίου 1994  

video



This site requires flash to be installed