επικοινωνία ·  en | gr

o Νίκος Κυπουργός / Η μουσική του

Ρωμαίος και Ιουλιέτα και Έξι πρόσωπα ζητούν συγγραφέα
subs

Μουσική από τις παραστάσεις που σκηνοθέτησε ο Δημήτρης Μαυρίκιος



έτος κυκλοφορίας: 1989
Λύρα




κριτικές

Ο Ν.Κ. με αυτές τις καθαρά ορχηστρικές συνθέσεις έρχεται, τολμάμε να πούμε, να πιστοποιήσει, σ΄όσους από νωρίς πίστεψαν σ’ αυτόν, τη μουσική του αξία. Γιατί και τα δύο έργα του μένοντας πιστά στο σαιξπηρικό και πιραντελικό πνεύμα αντίστοιχα, είναι ιδιαίτερα μεστά, εσωτερικά, χωρίς δραματικές ή άλλες υπερβολές. Ο Ν. Κ. Με τη μουσική του, τις ορχηστρικές ποιητικές του συνθέσεις, ζωγραφίζει με περισσότερο ρομαντικά, ευγενικά ηχοχρώματα τον “Ρωμαίο και την Ιουλιέτα”, και περισσότερο δραματικά, τραγικά τα “Εξι πρόσωπα ζητούν συγγραφέα”. Εδώ, μέσα από τη μουσική του για τα “Εξι πρόσωπα…” μας παραπέμπει σ’ ένα τραχύ αλλά βαθειά εσωτερικό κόσμο…

Δήμητρα Κουντή, Ριζοσπάστης, 29 Νοεμβρίου 1989


 

(…) O N. K. έκανε καταπληκτική δουλειά δίνοντας τον ορισμό της έννοιας μουσική κάλυψη και λειτουργικότητα αυτής. Ο William Shakespeare και ο Luigi Pirandello δεν είναι και οι πλέον πρόσφοροι συγγραφείς για ηχητικές προσεγγίσεις. Κι όμως, τόσο η σύνθεση όσο και η ενορχήστρωση του Ν. Κ. Υπερκαλύπτουν τις ανάγκες της ηχητικής επένδυσης και λειτουργούν αυτόνομα προσφέροντας μία εξαίρετη πρόταση αγοράς και ακουστικής απόλαυσης. Να σημειώσουμε πως η Λυδία Φωτοπούλου και η Εύα Κοταμανίδου ερμηνεύουν από ένα τραγούδι για κάθε έργο αντίστοιχα. Και μάλιστα πολύ όμορφα.

Η Εποχή, 24 Δεκεμβρίου 1989


 

Rom - Ρωμαίος και Ιουλιέτα και Έξι πρόσωπα ζητούν συγγραφέα

Δύο δίσκοι με κοινές συνιστώσες την απόλυτα πειθαρχημένη οικονομία σχημάτων κι εκφράσεων και το βαθύτατα προσωπικό μελωδικό στίγμα ενός εξαιρετικά ευαίσθητου συνθέτη.

Αργύρης Ζήλος, Αθηνόραμα 5 Ιανουαρίου 1990


 

Η μουσική του Ν. Κ., ακούραστου και αθόρυβου εργάτη της ελληνικής μουσικής, για τα δύο αυτά θεατρικά έργα, δεν είναι παρά μία ηχητική εισαγωγή σε άλλους κόσμους, μαγικούς, καθώς με περισσή ακρίβεια παραπέμπει στην ατμόσφαιρα των έργων. Παράλληλα όμως όμως λειτουργεί και αυτόνομα, αποκαλύπτοντας την αξοόλογη κλασική παιδεία του δημιουργού της. Δίσκος που ακούγεται με χαμηλωμένα φώτα.

Elle, Μάρτιος 1990


 

(…) Παρακολουθώντας την παράσταση του σεξπιρικού έργου στο Εθνικό Θέατρο διαπιστώσαμε μιαν υποδειγματική συνεκφορά θεατρικής δράσης και μουσικής συνοδείας. Λιτότητα στη διάθεση της ηχητικής διαδικασίας, σαφής προσδιορισμός της εποχής και του τόπου αναφοράς –χωρίς ωστόσο να λείπουν κάποια ψήγματα ελληνικής μουσικής- ηχητικά πλέγματα ταιριαστά με τις σκηνές του μύθου, τις οποίες συντρόφψαν οι μουσικές, φανερώνουν τις δυνατότητες του δημιουργού και την ικανότητά του να προσαρμόζει το έργο του στις ειδικές ανάγκες μιας θεατρικής παράστασης. Με ομοιότροπα χαρακτηριστικά φανταζόμαστε πως θα έγινε και η “συνομιλία” ανάμεσα στη μουσική και στα δρώμενα του πιραντελικού έργου. Διαφορετική ατμόσφαιρα, διαφορετικά ως ένα σημείο εκφραστικά μέσα, διαφορετική αισθητική, δεν επηρέασαν την ποιότητα της μουσικής γραφής. Οι καλοί μουσικοί οι οποίοι συμμετείχαν στην ηχογράφηση των συνθέσεων βοήθησαν ώστε να μην αλλοιωθούν οι προθέσεις του δημιουργού.

Ποπ & Ροκ, Μάιος 1990



This site requires flash to be installed