επικοινωνία ·  en | gr

o Νίκος Κυπουργός / Η μουσική του

Οξυγόνο
sub

Μουσική και τραγούδια για την ταινία των Θανάση Παπαθανασίου και Μιχάλη Ρέπα



έτος κυκλοφορίας: 2003
Σείριος

Στίχοι: Αφροδίτη Μάνου

Μουσική, Ενορχήστρωση & Διεύθυνση Ορχήστρας: Νίκος Κυπουργός

Ενορχήστρωση στο 8. (Unsafe sex) και 13 (0 2): Γύρω-Γύρω

  • 01. Τέλος δεν υπάρχει εδώ (2:46)
    Φωνή Ελευθερία Αρβανιτάκη
     
  • 02. Είσοδος (3:02)
  • 03. Εreyam (2:34)
    Φωνή: Νίκος Κυπουργός
  • 04. Τι μετράς για μένα (2:37)
    Φωνή Μανώλης Λιδάκης
  • 05. Μαζί (0:59)
  • 06. Στα Όρια (1:12)
  • 07. 'Oνειρα Φάλτσα (2:24)
    Φωνή: Αφροδίτη Μάνου
  • 08. Unsafe Sex (2:04)
  • 09. Aναπνοή (2:08)
  • 10. Οξυγόνο μου (3:14)
    Φωνή: Μανώλης Λιδάκης
  • 11. Μόνοι (1:28)
  • 12. Έτσι κι Έτσι (2:26)
  • 13. O2 (2:34)
  • 14. Συνεργείο (2:36)
  • 15. Έξοδος (2:52)
  • 16. Aντίο (3:22)




κριτικές

Στο "Οξυγόνο" ο Ν.  Κ. χρησιμοποιεί χρώματα της κλασικής ορχήστρας, της παραδοσιακής μουσικής, της ροκ, της λάτιν,  εξασφαλίζοντας -εκτός από το κινηματογραφικό- κι ένα απολαυστικό ηχητικό ταξίδι.

Καθημερινή,  2 Νοεμβρίου 2003


 

To soundtrack που υπέγραψε ο Ν.  Κ. για το "Οξυγόνο" είναι από τα πιό ολοκληρωμένα του!  Κατ'  αρχήν τα τραγούδια του:  έξοχη μία χαμηλόφωνη Ελευθερία Αρβανιτάκη στην εναρκτήρια μπαλάντα κι ένας ακόμη πιό έξοχος Μανώλης Λιδάκης (...) Όσο γιά τα υπόλοιπα 14 οργανικά    θέματα,  όλα σχεδόν χαρακτηρίζονται από αυτοτέλεια και κυρίως από αισθητική πληρότητα (...)

Αντώνης Μποσκοίτης, Ήχος,  Νοέμβριος 2003


 

... Τα τραγούδια όντως αποτελούν μέρος από τα πιό όμορφα τραγούδια που ακούσαμε τον τελευταίο καιρό. Τα ορχηστρικά μέρη του δίσκου εκπλήσσουν με το γεγονός ότι ο Ν. Κ. πειραματίζεται με πιό μοντέρνους ήχους και τεχνικές. Το αποτέλεσμα δεν ξενίζει, απεναντίας αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο ια ακόμη μεγαλύτερες εκπλήξεις από τον σπουδαίο δημιουργό στο μέλλον.

Πέτρος Μαιστράλης atraktos.net,  Νοέμβριος 2003


 

"Η άνεση του Ν.  Κ.  να στήνει στέρεες ηχητικές "σκηνές" είναι κάτι παραπάνω από προφανής.  Με οδηγό τις πιό πολλές φορές το συμφωνικό χρώμα,  ο συνθέτης επεκτείνει τον ήχο του και προς λαϊκές, παραδοσιακές, έθνικ,  λάτιν ή και beat φόρμες, χωρίς αυτό να λειτουργεί υπονομευτικά για το ενιαίον της εργασίας.  Θαυμάσια και καλοερμηνευμένα τα τραγούδια,  ενώ στην ηχογράφηση συμμετέχουν πολύ καλοί μουσικοί.  Εξαιρετικό το Τέλος δεν υπάρχει εδώ με την Ελευθερία Αρβανιτάκη.

Αλέξης Βάκης, Δίφωνο,  Δεκέμβριος 2003



This site requires flash to be installed