επικοινωνία ·  en | gr

o Νίκος Κυπουργός / Η μουσική του

Ο δραπέτης
sub

Μουσική και τραγούδια για την ταινία του Λευτέρη Ξανθόπουλου



έτος κυκλοφορίας: 1991
MINOS
  • 01. Eισαγωγή - Τίτλοι (2:34)
    Δώρα Μασκλαβάνου

  • 02. Το τραγούδι της Αγγέλας (2:36)
  • 03. Ο λόφος με τους χαρταετούς (1:40)
  • 04. Το τραγούδι του Άγγελου (2:36)
    Γιώργος Νινιός
  • 05. Οι θεατρίνοι (1:44)

  • 06. Το τραγούδι του Σπουργίτη (1:38)
    Γιώργος Μανώλας
  • 07. Το φάντασμα του πατέρα (2:02)
  • 08. Το τραγούδι του Θεοφάνη (1:41)
    Στράτος Τζώρτζογλου
  • 09. Μασκαράτα (1:10)
  • 10. Viso le viso (1:42)
    Κώστας Καζάκος
  • 11. Η Αγγέλα μόνη (0:55)
  • 12. Όνειρο στα νερά (1:47)
  • 13. Το τραγούδι του Σπουργίτη Β' (1:22)
    Γιώργος Μανώλας
  • 14. Η φιγούρα της Ιάβας (1:04)
  • 15. Κρύψε βαθειά τον πόνο (2:26)
    Γιώργος Λαμπρόπουλος
  • 16. Το θέμα του Θεοφάνη (2:21)
  • 17. Το τραγούδι του Άγγελου Β' (2:35)
    Γιώργος Νινιός

  • 18. Τίτλοι της Αγγέλας [Τίτλοι τέλους] (2:44)




κριτικές

Δύο χρόνια μετά το “Rom” ο συνθέτης καταθέτει μια ακόμα αριστοτεχνική δουλειά για τον κινηματογράφο. Χωρίς αμφιβολία το καλύτερο σάουντρακ της ελληνικής δισκογραφίας αυτής της χρονιάς.

Ήχος & Hi Fi, Δεκέμβριος 1991



(…) Ένα σύνολο από μουσικές και τραγούδια, που μοιάζουν απαραίτητα στην ταινία, αλλά μπορούν ν’ ακουστούν και εκτός αυτής, που σμίγουν με τρόπο δομημένο αλλά κι απρόοπτο την παραδοσιακή με τη λόγια μουσική, το λαικό με το έντεχνο στοιχείο, το επικό με το λυρικό, το χιουμοριστικό με το δραματικό, το αισθηματικό και το σπιρτόζο με το λιτό και το αυστηρό. Αν και διαφορετικού ύφους από τα σάουντρακ του “Rom” και του “Aenigma est”, αυτό του “Δραπέτη”, που βραβεύτηκε πέρυσι στη Θεσσαλονίκη, αφήνει να διαφανεί ο ίδιος συνθέτης, ο ίδιος καλά σπουδαγμένος και οργανωμένος και συγχρόνως ευφάνταστος μουσικός.

Φώτης Απέργης, Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, 26 Ιανουαρίου 1992


 

(…) Ο Ν. Κ. μας προσφέρει ένα original soundtrack που μοιάζει με αυλή των θαυμάτων. Αλλού είναι ο ήχος της ορχήστρας που έρχεται να θυμίσει και να σχολιάσει, και αλλού οι φωνές των ηθοποιών που αργά ή γρήγορα μπαίνουν κι αυτοί στο παιχνίδι τραγουδώντας σε στίχους του Μιχάλη Γκανά. Και μετά (…) εκείνη η μουσική… εκείνος ο ήχος… εκείνη η σκηνή – χιλιάδες μαγικές στιγμές που ξεπηδούν από τα αυλάκια του δίσκου. Ας είμαστε ευτυχείς που γίνονται (ακόμη) τέτοιες δουλειές!

Θάνος Φουργιώτης, Σινεμά, Φεβρουάριος 1992


 

Η μουσική του Ν. Κ. διακρίνεται για την αυτοτέλειά της. Θαυμάσια μουσική, με μεσογειακή θέρμη και ερμηνείες-έκπληξη…

Playboy, Μάρτιος 1992



(…) Ακούγοντας τη μουσική από το δίσκο, κατ’ αρχήν, είχα πειστεί ότι έπρεπε να δω την ταινία. Είχα ήδη σχηματίσει εικόνες ηρώων, καταστάσεων, σκηνικών, που θα ήθελα να δω να ξετυλίγονται στην εικόνα. Και κυρίως, αν ξετυλίγονται με την ίδια φυσικότητα, με την ίδια “κινηματογραφική ταχύτητα” που ζωντάνευαν μέσω της μουσικής. Πιστεύω ότι και μόνο με τη δημιουργία μιας τέτοιας διάθεσης, η μουσική είχε πετύχει τους στόχους της. Κατ’ αρχήν περιείχε εικόνες. Κατά δεύτερον, αυτές οι εικόνες δεν είχαν τη θαμπή όψη της από απόσταση παρατήρησης αλλά τη λεπτομέρεια του φυσικού μεγέθους. Και τέλος, εναλλάσσονταν με μία απόλυτα φυσική ροή. Κάπως σαν ένα παραμύθι με καλομελετημένο σενάριο, ξεχωριστή δράση αλλά και φυσική συνέχεια από στιγμή σε στιγμή.

Ένα θαυμαστής ποικιλίας και θαυμαστής ισορροπίας ηχητικό ταξίδι είναι ο μουσικός “Δραπέτης”. Πιστεύω ότι σημαντικό ρόλο έχει παίξει η ανοιχτή του διάθεση απέναντι σε μουσικούς διαφορετικών καταβολών και εμπειριών. Οι γνωστοί και καταξιωμένοι σολίστες κλασικών οργάνων εναλλάσσονται με διαφορετικές ομάδες τοπικών παραδοσιακών μουσικών από τη Χαλκίδα, την Τρίπολη, την Καλαμάτα. Η εναλλαγή αλλά και η σύνδεσή τους δίνουν χωρίς άλλο μία άκρως πειστική απάντηση στο χρόνιο ερώτημα περί μουσικών επιμιξιών. Αποδεικνύουν ότι όπου η γνώση και η τεχνική συναντώνται με την ψυχή, δεν υπάρχουν όρια. Ένα σημαντικό μερίδιο της πειστικότητας του όλου εγχειρήματος κρατούν οι στίχοι του Μιχάλη Γκανά.

Ήχος & Hi Fi, Μάρτιος 1992



This site requires flash to be installed