επικοινωνία ·  en | gr

o Νίκος Κυπουργός / Η μουσική του

Εν Αθήναις
subs

Μουσική μπαλέτου για το Ελληνικό Χορόδραμα



έτος κυκλοφορίας: 1985
Λύρα

H ΕΡΙΔΑ (4:48)

  • 01. O χορός του Ποσειδώνα (1:25)
  • 02. Το νερό (1:11)
  • 03. Ο χορός της Αθηνάς (2:12)

ΣΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΤΟΥ ΦΕΙΔΙΑ (8:08)

  • 04. Οι τεχνίτες - Φειδίας και Περικλής (2:38)
  • 05. Ο χορός της Ασπασίας (2:24)
  • 06. Διονυσιακό (3:06)

Η ΑΓΟΡΑ (5:29)

  • 07. Ο περίπατος (1:10)
  • 08. Η οινοχόα (1:03)
  • 09. Οι σκλάβες (0:36)
  • 10. Ο χορός της αγοράς (1:16)
  • 11. Ο Διογένης (1:24)

ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΣΚΛΑΒΙΑΣ (6:33)

  • 12. Πομπή (3:19)
  • 13. Πέρασαν βάρβαροι (1:17)
  • 14. Μοιρολόι (1:57)

Η ΑΘΗΝΑ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ (5:56)

  • 15. Η είσοδος του Όθωνα (0:50)
  • 16. Η μάχη της φουστανέλας (1:50)
  • 17. Βαλς (1:04)
  • 18. Τσάρλεστον (0:36)
  • 19. Η Ισιδώραα Ντάνκαν στην Ακρόπολη (1:36)

ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΑΘΗΝΑ (7:47)

  • 20. Διαφημίσεις (1:52)
  • 21. Εξέδρα και μπαλκόνι (1:32)
  • 22. Ο χορός του δακτύλιου (2:12)
  • 23. Το τσιφτετέλι του Διογένη (2:11)



(...) Στο στούντιο του Δράκου στη Φιλοθέη, και μάλιστα σ' ένα μικρό βοηθητικό δωμάτιο στο πάνω πάτωμα, δούλευα με τον Λάκη, έναν εικοσάχρονο εκκολαπτόμενο ηχολήπτη, σε μια κονσόλα της δεκαετίας του '60. Η κονσόλα αυτή ασκούσε και στους δυό μας μία ιδιαίτερη έλξη, γιατί ήταν αγορασμένη από το στούντιο της Abbey Road, κι' έλεγαν ότι σ' αυτήν ηχογράφησαν τα πρώτα τους τραγούδια οι Beatles. Tέλος πάντων, στα οχτώ κανάλια της έπρεπε να χωρέσουμε κάποτε δεκάδες όργανα και ήχους και δεν θα ξεχάσω τις πολύπλοκες ακροβασίες των είκοσι δαχτύλων μας στη διάρκεια της μίξης. Ούτε θα ξεχάσω ότι κάποτε φέραμε μία μοτοσυκλέτα μέσα στο στούντιο, και το γεμίσαμε καυσαέρια, για να ηχογραφήσουμε το μαρσάρισμα και τον ήχο του μοτέρ και της εξάτμισης για την "disco του δακτύλιου". Ήθελα βλέπεις το ρυθμό του μοτέρ σα φυσικό κρουστό που παίζει δέκατα έκτα! (...)

Όταν είπα στη γλυκύτατη Ραλλού Μάνου την ιδέα μου να τελειώσει το μπαλέτο μ' ένα τσιφτετέλι, στη διάρκεια του οποίου ο "χορός" θα "δοξάσει" τον λαικό τραγουδιστή, τρόμαξε στ' αλήθεια. Σιγά0σιγά όμως άρχισε να της αρέσει η ιδέα, και στο τέλος την υποστήριξε όσο κανένας άλλος. Υπέροχη συνεργασία. Κι' έμελλε, δυστυχώς, να είναι η τελευταία της.

(από το σημείωμα για την επανέκδοση του δίσκου -αποσπάσματα από μία συνομιλία με την Θάλεια Ιακωβίδου, φθινόπωρο 2000)

Το καινούργιο μας μπαλέτο "Αθήνα η Πόλη μου"  είναι όπως φαίνεται απο τον τίτλο του, αφιερωμένο στην Αθήνα που γιορτάζει φέτος. Πρόκειται, θα έλεγα, για ένα σύντομο χορευτικό περίπατο που αρχίζει από την μυθολογία και τελειώνει με την θορυβώδη και λαχανιασμένη σημερινή της όψη που μας προβληματίζει.

Θα ήταν βέβαια αλαζονεία να πιστεύει κανείς πως μπορεί να αποδώσει σε μιά ώρα περίπου, και δη χορευτικά, τις διάφορες  φάσεις και όψεις αυτής της Πόλης, που τόσα προσέφερε και τόσα υπέφερε. Γι’αυτό και το όλο μπαλέτο διαπνέεται από μια δόση χιούμορ και ειρωνείας, ειρωνεία που στρέφεται κυρίως εναντίον μας, εμάς που την κατοικούμε, την αγαπούμε και την καταστρέφουμε.

Για μας λοιπόν που ζούμε στην Αθήνα και την αγαπούμε, με τα προτερήματα και τα ελαττώματά της, περνάν από τον νου μας εικόνες διάφορες. Κάποτε δεν ξέρουμε πού είναι ο μύθος και πού η πραγματικότητα, ποια επεισόδια ζήσαμε και ποια ακούσαμε η διαβάσαμε. Παρόμοια στιγμιότυπα, παρμένα απο την καθημερινή ζωή της πόλης, του χθές και του σήμερα, με κάποια χρονολογική συνέχεια αποτελούν το μπαλέτο μας αυτό. Ας πούμε πως είναι μόνον αναμνήσεις που ζουν μες στο αίμα μας και εντυπώσεις που μας πολιορκούν σήμερα, άσχετα αν μας αρέσουν η όχι.

Την μουσική σύνθεση του έργου την ανέθεσα στον Νίκο Κυπουργό, έναν νέο ταλαντούχο και πολύ ΅Ρωμηό΅ καλλιτέχνη, που μπορεί να κινείται με άνεση μες στις ποικίλες μορφές ήχου, που απαιτούνται από τα τόσα διαφορετικά επεισόδια.

Ραλλού Μάνου


κριτικές

Ο δίσκος περιέχει μουσική που έγραψε ο συνθέτης για το μπαλέτο "Αθήνα η πόλη μου" που παρουσιάστηκε το καλοκαίρι από το Ελληνικό Χορόδραμα της Ραλλούς Μάνου. Το αποτέλεσμα, κατά τη γνώμη μας, ανταποκρίνεται με το παραπάνω στις ξεχωριστές προδιαγραφές του, και πόρρω απέχει από τη δισκογραφική πληθώρα της αγοράς.

Φώτης Απέργης, Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, 18 Μαΐου 1986



(...) Ο συνθέτης εκμεταλλεύτηκε δεόντως το :ταξίδι στο χρόνο": ήχοι ποικίλοι παρελαύνουν, από παραδοσιακά ώς το τσιφτετέλι κι από βαλς ως το ροκ. Πράγματα ετερόκλητα, που, όμως, "δένουν" σ' ένα αρμονικό όλον - και τούτο δεν οφείλεται λίγο στην ενορχηστρωτική δεινότητα του Ν. Κ. Έμπνευση, χάρη και χιούμορ χαρακτηρίζουν το έργο (...)

Βασίλης Αγγελικόπουλος, Τα Νέα, 29 Μαΐου 1986



(...) Η σύνθεση μπορεί να λειτουργήσει αυτόνομα, απαλλαγμένη από το οπτικό στοιχείο. Τα έξι μέρη που αποτελούν το όλο έργο και είναι κυρίως ορχηστρικα, χαρακτηρίζει η πολλαπλότητα των οργάνων και η εναλλαγή των ρυθμών (...)

Δέσποινα Σαββοπούλου, Αυγή, 28 Ιουνίου 1986



(...) Η ευδιάθετη και ισορροπημένη γραφή του Νίκου Κυπουργού, σε συνδυασμό με τη λεπτοΰφαντη ενορχηστρωτική διαφάνεια, εγγυάται ένα άκουσμα γεμάτο εκπλήξεις, που σε σαγηνεύει με την τρυφερότητα του και σε αφοπλίζει με την σπάνια γιά την εποχή μας αισιοδοξία του.

Χ. Τ., ΗΧΟΣ & Hi-Fi, Ιούλιος 1986



(...) μιά προσεκτική σύνθεση μουσικών ειδών και υφών, με διαφορετική πολλές φορές καταγωγή και χρονολογία γέννησης, μια μουσική συνέχεια με απρόοπτες εναλλαγές και με σεβασμό σ' όλες τις πηγές που την τροφοδοτούν, έτσι ώστε ένα τσάρλεστον να συναντάται με ένα νησιώτικο παραδοσιακό χορό και να ενώνονται με αγάπη αντί να χωρίζονται με σαρκασμό. Ο τελευταίος φυλάσσεται από τον συνθέτη μόνο για ένα πρωτότυπο για τα ελληνικά μουσικό/λεκτικό τετράπτυχο παιχνίδι που εικονογραφεί απολαυστικά την "Σύγχρονη Αθήνα" (...)

Φώτης Απέργης, Ελευθεροτυπία, 16 Ιουλίου 1986



This site requires flash to be installed